De verborgen parels van de achtertuin: In duikmodus met Maxime Schaek

Met een passie die dieper reikt dan de gemiddelde steengroeve, bewijst duikinstructeur en content creator Maxime Schaek dat je voor adrenaline en bijzondere biodiversiteit de Benelux niet uit hoeft. Gewapend met haar camera brengt ze de verborgen onderwaterwereld van onze eigen achtertuin herkenbaar en puur in beeld. Tijdens de aankomende duikbeurs Duikvaker 2027 neemt zij het podium om de hardnekkige vooroordelen over onze lokale wateren definitief te ontkrachten.

Maxime, wat was voor jou het exacte moment dat je besloot: "Nu word ik duikinstructeur"?

"Ik denk eigenlijk niet dat er één exact moment was waarop ik dacht: nu word ik duikinstructeur. Het was ergens altijd al het plan. Ik ben vrij snel van 3*-duiker doorgegaan naar 4*-duiker/AI. Die opleiding heb ik in één jaar afgerond en daarna ben ik, met wat lichte pushing van de mensen rondom mij, eigenlijk meteen verdergegaan voor instructeur. Mijn papa is zelf 2*-instructeur en ik heb altijd gezegd: “Ik wilt minstens worden wat mijn papa is.” We hebben allebei wel die competitiedrang in ons, dus ergens speelde dat natuurlijk ook mee.
Maar de belangrijkste reden is eigenlijk heel simpel: lesgeven zit in mij. Ik sta in het dagelijkse leven voor de klas en haal enorm veel voldoening uit mensen iets bijleren en hen zien groeien. In het duiken is dat niet anders. Ik vind het fantastisch om nieuwe duikers, jong én minder jong, te begeleiden en op te leiden tot goede, zelfstandige en vooral veilige duikers. Als ik er nu op terugkijk, was instructeur worden dus eigenlijk gewoon een heel logische volgende stap. "

Hoe combineer je jouw leven als leerkracht met de intensieve uren onder water?

"Het is een cliché, maar leerkrachten hebben natuurlijk veel vakantie. Hoewel die vakanties vaak ook nodig zijn om te recupereren van een behoorlijk intense job, zijn ze voor mij tegelijk het ideale moment om veel te duiken. Onder water zijn betekent voor mij complete vrijheid. Het is eigenlijk één van de weinige momenten waarop mijn hoofd écht volledig stilvalt. In die zin gebruik ik mijn vakanties dus ook om mijn hoofd leeg te maken.
Toch is de combinatie soms best pittig. Het duiken zelf is daarbij eigenlijk nog het minste probleem - als je duiken überhaupt een probleem kunt noemen. Het is vooral alles wat er daarna nog bij komt kijken. Na een dag lesgeven en verbeterwerk zit ik soms nog uren achter mijn computer om beelden te selecteren, video's te monteren, voice-overs te maken en content af te werken. Dat is het gedeelte dat mensen vaak niet zien.
Tijdens het schooljaar duik ik daarom een stuk minder dan tijdens de vakanties. Op woensdagavond hebben we training met onze duikclub en op zondagochtend duiken we meestal in Barges, een steengroeve in Doornik. Alleen heb ik mezelf met mijn project om alle Belgische duikplaatsen in beeld te brengen natuurlijk nog wat extra werk bezorgd. Daardoor zit mijn agenda tegenwoordig iets voller en zijn heel wat vrije weekends ook duikweekends geworden. Maar uiteindelijk heb ik het geluk dat ik als leerkracht periodes heb waarin ik die passie echt volop kan beleven. En voor mij voelt een dag onder water nog altijd meer als recupereren dan als een drukke dag. "

Leren jongeren op school anders naar de natuur kijken door jouw duikverhalen?

"Kinderen zou ik ze niet meer durven noemen. Ik geef les in de derde graad, dus mijn leerlingen zijn meestal 17, 18, 19 en soms zelfs 20 jaar. Al durven ze natuurlijk af en toe nog behoorlijk kinderlijk uit de hoek komen. Het leuke is dat ik maatschappelijke vorming geef. Dat is een vak waarin ik behoorlijk wat vrijheid heb en waarin je heel veel thema's uit de echte wereld kunt binnenbrengen. Ik geef voornamelijk les in het beroepsonderwijs, of arbeidsmarktgericht onderwijs zoals dat tegenwoordig heet, en af en toe durven we tijdens een les wel eens af te dwalen. Het duurt meestal niet lang voor iemand dan een vraag stelt over het duiken.

Ik merk dat ze daar oprecht nieuwsgierig naar zijn. Voor veel van mijn leerlingen is de onderwaterwereld iets heel onbekends en iets waarmee ze anders misschien nooit in aanraking zouden komen. Dus als ze ernaar vragen, neem ik natuurlijk met plezier de gelegenheid om hen een klein beetje te 'indoctrineren'. Dan komen er al snel wat onderwaterbeelden boven en vertel ik wat meer over wat daar allemaal te zien is.

Tijdens mijn opleiding tot instructeur werd het soms zelfs omgedraaid. Ik zat tijdens mijn pauzes regelmatig met mijn samenvattingen te studeren en mijn leerlingen zagen dat natuurlijk. Dan kreeg ik: “Allee mevrouw, wij gaan u eens overhoren.” Vervolgens zaten zij mij vragen te stellen over onder andere de fysicawetten die je als duiker moet kennen. Ze waren iedere keer behoorlijk onder de indruk wanneer bleek dat ik mijn leerstof toch goed onder de knie had. Voor één keer waren de rollen dus omgedraaid.

Of ze daardoor allemaal anders naar de natuur kijken, weet ik niet. Maar ik denk wel dat ik hen nieuwsgierig maak naar een wereld die ze anders misschien links zouden laten liggen. En sociale media helpt daar enorm bij. Voor jongeren is dat nu eenmaal een heel belangrijk venster op de wereld, en heel wat van mijn leerlingen volgen mijn duikavonturen daar dan ook graag. Als één van hen daardoor denkt: hé, die onderwaterwereld is eigenlijk wel heel bijzonder, dan vind ik dat al heel mooi."

Welke persoonlijke eigenschap maakt jou een betere duiker én content creator?

"Moeilijke vraag, want voor contentcreatie is creativiteit natuurlijk heel belangrijk. Maar als ik echt één eigenschap moet kiezen die mij zowel als duiker, content creator én eigenlijk gewoon als persoon typeert, dan is het doorzettingsvermogen. Ik ben geen opgever. Als ik iets écht wil, dan ga ik er volledig voor och doe ik er alles aan wat binnen mijn mogelijkheden ligt om het te laten slagen.

Als duiker betekent dat voor mij vooral dat ik nooit het gevoel wil hebben dat ik ‘uitgeleerd’ ben. Integendeel. Ik ben ervan overtuigd dat je als duiker én als mens altijd kunt blijven bijleren. Materiaal evolueert, technieken veranderen en ook onze kennis over duiken en de onderwaterwereld blijft zich ontwikkelen. Ik vind het belangrijk om daarvoor open te blijven staan, kritisch naar jezelf te kijken en jezelf te blijven verbeteren.
Bij contentcreatie werkt dat eigenlijk net hetzelfde. Sommige video's doen het ontzettend goed en andere veel minder, terwijl je er soms evenveel tijd en energie in hebt gestoken. Je kunt je daardoor laten ontmoedigen, maar uiteindelijk moet je gewoon blijven doorgaan en vooral blijven maken wat je zelf graag maakt. Voor mij helpt het natuurlijk dat ik van beide kanten oprecht geniet. Ik hou van het duiken, maar ik vind het minstens even leuk om achteraf met die beelden aan de slag te gaan en er een verhaal van te maken. Zolang die twee dingen leuk blijven, is het ook veel gemakkelijker om door te zetten."

Waarom onderschatten we de duiklocaties in Nederland en België zo enorm?

"Ik merk dat heel sterk wanneer ik met vrienden praat die zelf niet duiken. Als ik hen vraag of ze ooit zouden willen duiken, krijg ik vaak dezelfde reactie: “Hier? Nee, veel te koud, te donker, groen water en er zit toch niets.” Maar vraag je of ze in Egypte eens willen duiken of snorkelen, dan klinkt het plots een stuk aantrekkelijker: warm water, goed zicht, kleurrijke vissen… Dat is nu eenmaal het beeld dat mensen van duiken hebben.
En we moeten daar ook niet over liegen: duiken in België en Nederland kan koud en donker zijn. Zeker in de winter. Maar dat is maar een deel van het verhaal. We hebben ook duikplaatsen waar het zicht op bepaalde momenten fantastisch kan zijn. De Put van Ekeren bijvoorbeeld: als de zon mooi in het water valt och het licht over de waterplanten schijnt, krijg je echt prachtige taferelen. En dan heb je natuurlijk de Oosterschelde, die barst van het leven.

Ik denk dat veel mensen vooral enorm onderschatten hoeveel er hier onder water te zien is. Verschillende vissoorten, wieren, sponzen en allerlei kleine dieren waarvan je als niet-duiker geen idee hebt dat ze hier voorkomen. En daar zit ook veel meer kleur in dan mensen verwachten. Het is misschien niet het klassieke tropische kleurenpalet dat je op Instagram ziet, maar het heeft absoluut zijn eigen schoonheid.
Voor mij hoeft het ene het andere trouwens niet te vervangen. Ik vind het fantastisch om in helder, blauw, warm water te duiken, maar ik kan even hard genieten van een duik hier. Uiteindelijk is één van de mooiste dingen aan duiken voor mij die complete rust die het in mijn hoofd brengt. En daarvoor maakt het eigenlijk niet uit of ik in koud, donker water lig of boven een kleurrijk tropisch rif zweef. Ik vind net de afwisseling tussen die twee werelden fantastisch. En misschien is dat ook wat ik met mijn content een beetje wil laten zien: je hoeft niet naar de andere kant van de wereld te vliegen om een bijzondere duik te maken."

Wat miste je het meest in de tropische duikvideo's op sociale media?

"Ik denk vooral herkenbaarheid. Als je op sociale media naar duikcontent kijkt, zie je naar mijn gevoel vaak twee uitersten. Aan de ene kant heb je het technische duiken: rebreatherduikers die heel diep gaan, spectaculaire wrakken verkennen of grotduiken. Prachtige content en enorm indrukwekkend, maar het sluit niet altijd aan bij wat het overgrote deel van de Belgische en Nederlandse recreatieve duikers in werkelijkheid doet.
Aan de andere kant heb je de tropische duikvideo's. Walvishaaien, scholen hamerhaaien, kraakhelder blauw water, kleurrijke riffen… Uiteraard fantastisch om naar te kijken. Ik zou liegen als ik zei dat ik daar zelf niet enthousiast van word. Maar laat ons eerlijk zijn: dat zijn voor de gemiddelde Benelux-duiker eerder uitzonderlijke duiken dan de realiteit van ieder weekend.

Wat ik dus miste, was de wereld daartussen. Gewone recreatieve duikers die na hun werk hun materiaal bij elkaar zoeken, in het weekend naar een steengroeve of de Oosterschelde rijden en daar óók fantastische dingen beleven. Content waarvan iemand denkt: hé, dit kan ik ook doen.

Ik denk bovendien dat duiken nog altijd een beetje met een verouderd imago kampt. En daar wil ik graag mee helpen breken. We moeten duiken terug sexy maken. Al is ‘sexy’ misschien niet het eerste woord dat in je opkomt wanneer je jezelf in een 7 millimeterpak hebt gewurmd, met een jacket en een fles op je rug staat en bezweet naar het water strompelt. Maar de sport zelf ís wel aantrekkelijk. Het is avontuur, natuur, vrijheid, reizen, vriendschap en telkens opnieuw iets nieuws ontdekken. Alleen moeten we dat ook op een hedendaagse en herkenbare manier durven tonen. Dat is eigenlijk precies wat ik met mijn content probeer te doen."

Hoe reageert de traditionele duikwereld op jouw dynamische, korte video's?

"Eigenlijk verrassend positief. Ik krijg enorm veel lieve reacties van duikers die blij zijn dat er eindelijk wat meer herkenbare content over hun eigen duikwereld voorbijkomt. Dat doet mij oprecht veel deugd. Mensen zien uiteindelijk een filmpje van één à anderhalve minuut, maar beseffen niet altijd hoeveel uren werk daarachter zitten. Als je dan merkt dat die video's leven en mensen er enthousiast van worden, motiveert dat enorm om ermee door te gaan.

Natuurlijk krijg je op sociale media ook kritiek. Ik heb bijvoorbeeld eens een negatieve reactie gekregen omdat een deel van mijn duikmateriaal gesponsord is. Die persoon vond dat het allemaal wel gemakkelijk was als je dingen ‘gratis’ krijgt. Alleen is natuurlijk niets echt gratis. Tegenover zo'n samenwerking staan afspraken en content. In een video van amper een minuut kan gemakkelijk drie uur werk zitten: filmen, selecteren, monteren, een voice-over schrijven en inspreken… Dat zie je niet wanneer je door je feed scrolt.

Ik merk daarnaast dat sommige duikers van een iets oudere generatie soms moeten wennen aan het tempo van mijn video's. Voor hen gaat het af en toe wat snel. Maar dat is nu eenmaal de taal van sociale media vandaag: je hebt maar enkele seconden om iemands aandacht te grijpen. Als je een jonger publiek wilt bereiken, moet je daar ook rekening mee houden. Maar als ik de balans maak, is zeker 95 procent van de feedback ontzettend positief. En net die reacties van mensen die zeggen “eindelijk eens beelden van de duikplaatsen waar wij zelf komen” of die door een video zin krijgen om ergens te gaan duiken, zijn voor mij de grootste motivatie om verder te doen."

Bereik je al een merkbaar jongere generatie duikers met jouw TikTok-reels?

"Ja, absoluut. Ik plaats mijn content momenteel op TikTok, Instagram en Facebook en het verschil tussen die platformen is eigenlijk heel opvallend. Op Facebook bereik ik eerder de oudere generatie duikers, terwijl TikTok duidelijk een veel jonger publiek aantrekt. Zelf focus ik het meest op Instagram, omdat daar vooral mijn eigen leeftijdsgenoten en iets oudere duikers zitten. Dat is op dit moment eigenlijk mijn belangrijkste doelgroep.
Maar ik vind TikTok minstens even interessant, alleen om een andere reden. Een deel van de jongeren die mijn video's daar ziet, is misschien nog niet op een leeftijd waarop ze onmiddellijk met duiken zullen beginnen. Het is nu eenmaal geen goedkope hobby en het vraagt ook behoorlijk wat tijd en opleiding. Maar dat betekent niet dat we hen nu nog niet enthousiast kunnen maken.

Ik zie het een beetje als zaadjes planten. Als niemand in je familie of vriendenkring duikt, kom je eigenlijk verrassend weinig met de sport in aanraking. Je denkt er simpelweg niet aan als mogelijke hobby. Door tussen hun gewone TikTok-content plots een video te laten verschijnen van iemand die in België of Nederland onder water springt, hoop ik dat er ergens iets blijft hangen: hé, dit bestaat ook en misschien wil ik dat ooit eens proberen. Niet elke view hoeft dus morgen een nieuwe duiker op te leveren. Als iemand dankzij zo'n filmpje over twee of vijf jaar voor het eerst een duikinitiatie probeert, dan heeft die TikTok voor mij ook zijn doel bereikt."

Welke specifieke Belgische duiklocatie heeft jou tot nu toe het meest verrast?

"Voor ik met mijn content begon, had ik natuurlijk al heel wat Belgische duikplaatsen bezocht. Ik had ze alleen nog niet allemaal op beeld vastgelegd. Als ik dus echt moet kiezen voor een plek die mij tijdens dit project heeft verrast omdat ik er voordien nog nooit had gedoken, dan zeg ik het Zilvermeer. Daar had ik op voorhand niet zo'n uitgesproken beeld van, maar onder water waan je je op bepaalde momenten bijna in Atlantis. Dat vond ik echt een heel bijzondere duik.

Mijn persoonlijke favorieten blijven daarnaast Vodelée, Barges en absoluut ook de Put van Ekeren. Die laatste heb ik bovendien op een heel andere manier leren kennen tijdens een scooterinitiatie met Florian Symoens. Met zo'n onderwaterscooter leg je natuurlijk veel grotere afstanden af, waardoor ik op plekken kwam waar ik tijdens een gewone duik waarschijnlijk nooit zou geraken. Dat gaf me plots een compleet ander beeld van een duikplaats die ik eigenlijk al kende. Fantastisch.

En dat is net het leuke aan dit hele project: ik blijf plekken ontdekken waarvan ik achteraf denk: hoe kan het dat we hier zo weinig over spreken? België heeft echt nog heel wat verborgen parels onder water. Maar als ik er op dit moment een paar bovenaan mijn lijst moet zetten, zijn het Zilvermeer, Vodelée, Barges en de Put van Ekeren absoluut mijn toppers."

Wat is de absolute must-dive toplocatie die elke recreatieve duiker moet bezoeken?

"Als we het echt over België hebben en ik moet één absolute must-dive kiezen, dan ga ik voor Vodelée. Voor mij heeft die duikplaats eigenlijk alles. Het zicht kan er prachtig zijn, je kunt er mooi diepte maken, er zit heel wat vis en onderweg zijn er verschillende bezienswaardigheden te ontdekken.

Eén van de absolute hoogtepunten zijn voor mij de steuren die je rond de 40 meter kunt tegenkomen. Het blijven indrukwekkende dieren en als ze daar plots voor je opduiken, levert dat echt een fantastisch moment op. Uiteraard moet je voor die diepte wel de juiste opleiding en ervaring hebben, maar ook op minder diepe stukken is Vodelée absoluut de moeite. En ook boven water klopt het plaatje. Je hebt er een gezellig clubhuis waar je na de duik nog iets kunt eten en drinken, waardoor je er gemakkelijk een volledige duikdag van kunt maken. Dus als iemand mij vraagt: “Ik heb tijd voor één Belgische duikplaats, welke moet ik doen?”, dan zou ik op dit moment zonder veel twijfel Vodelée zeggen. "

Wat was je meest uitdagende of grappige moment tijdens het filmen onder water?

Eentje die ik niet snel zal vergeten, gebeurde vorige zomer tijdens een duik bij de Medes-eilanden in L’Estartit, Spanje. Ik filmde toen nog met mijn GoPro en normaal hing die altijd met een clipsysteem aan mij vast. Als ik stopte met filmen, kon ik hem dus gewoon loslaten zonder erbij na te denken. Alleen had mijn papa mij die dag eerst gefilmd terwijl ik in het water sprong. Daarna gaf hij de GoPro aan mij terug en was ik vergeten hem opnieuw vast te klikken. Tijdens de duik film ik iets, stop ik de opname en doe ik vervolgens wat ik uit gewoonte altijd deed: ik laat mijn camera gewoon los...

Een paar meter verder wil ik opnieuw filmen, grijp naar mijn camera en… niets. Weg. Dan krijg je onder water toch even een serieus stressmomentje. Mijn papa zwom ondertussen al een stukje voor mij en ik wist: als ik hem nu eerst moet gaan halen om uit te leggen dat mijn camera weg is, vind ik die GoPro waarschijnlijk nooit meer terug. Dus ik ben onmiddellijk teruggezwommen en beginnen zoeken.

Gelukkig zat er een feloranje floaty aan de GoPro. We zaten al behoorlijk diep, dus naar de oppervlakte drijven deed hij niet meer. Hij was tussen het dichte Neptunusgras terechtgekomen. Zonder dat felle oranje had ik hem daar echt nooit meer teruggevonden. Uiteindelijk zag ik hem liggen en kon ik mijn GoPro gewoon weer meenemen. Grote opluchting. Sindsdien controleer ik nét iets vaker of mijn camera effectief aan mij vasthangt voor ik hem loslaat."

Wat is je ultieme persoonlijke doel met het in beeld brengen van alle Belgische duikplaatsen?

"Ik wil het duiken gewoon tonen zoals het is. Ik heb dat bijvoorbeeld heel extreem gehad in de Blaarmeersen. Ik denk oprecht dat ik nog nooit ergens zo'n slechte zichtbaarheid heb gehad. Maar ook daar heb ik uiteindelijk gewoon een reel van gemaakt. Die was wel wat korter dan mijn andere video's, simpelweg omdat ik minder bruikbare beelden had.

Ik vind het net belangrijk om ook die kant van het duiken te laten zien. Niet iedere duik heeft tien meter zicht en niet iedere duik levert spectaculaire beelden op. Zeker als je de Belgische duikplaatsen in kaart wilt brengen, moet je ook eerlijk durven tonen hoe de omstandigheden op dat moment waren.

Ik bewerk mijn onderwaterbeelden daarom ook bewust niet om ze mooier te maken dan ze in werkelijkheid waren. Uiteraard monteer ik mijn video's: ik knip, plak en selecteer de beste stukken. Maar ik ga achteraf geen filters toevoegen of het beeld kunstmatig lichter of helderder maken. Wat je in mijn video's ziet, komt zo dicht mogelijk bij wat ik tijdens die duik zelf heb gezien. Als het zicht slecht is, dan is het slecht. Dat hoort ook gewoon bij duiken in onze wateren en daar moeten we niet over liegen. Het betekent alleen dat de reel die dag misschien iets korter wordt. Maar ook dat is voor mij onderdeel van het verhaal: ik wil niet alleen tonen hoe mooi een duikplaats kán zijn, maar ook hoe ik ze op dat moment écht heb ervaren."

Welke boodschap wil je de bezoekers van Duikvaker in februari absoluut meegeven?

"Vooral: spread the love. Wij als duikers hoeven elkaar niet meer te overtuigen van hoe mooi onze sport is. Wij weten wat er onder die oppervlakte zit en wat duiken met je doet. Maar ik denk dat we dat veel meer naar de buitenwereld moeten brengen. Duiken is voor mij zoveel meer dan alleen een sport. Het is avontuur, maar tegelijkertijd één van de weinige dingen die mij compleet tot rust brengt. En het geeft je toegang tot een wereld die voor het grootste deel van de bevolking letterlijk verborgen blijft.
Daar zit voor mij ook een belangrijke link met het milieu. Ik geloof heel sterk dat je iets eerst moet kennen voor je het echt kunt liefhebben en beschermen. Als duiker krijg je automatisch een andere band met wat er onder water leeft. Wanneer ik bijvoorbeeld beelden zie van massale visvangst en vissen die met honderden op een schip liggen te spartelen, kan ik daar oprecht misselijk van worden. Terwijl ik merk dat zulke beelden bij veel mensen minder hard binnenkomen dan beelden van dieren die ze beter kennen. Ik denk dat dat deels komt doordat de onderwaterwereld voor veel mensen zo ver van hun dagelijkse leven staat. Ze kennen die wereld niet en voelen daardoor minder wat er verloren gaat.

Daarom zou ik graag zien dat we duiken veel vaker buiten onze eigen duikbubbel brengen. Op sociale media, maar ook op televisie, in programma's, in de algemene media en op het nieuws. En dan niet alleen met beelden van tropische riffen, haaien en helderblauw water. Laat ook zien wat we hier hebben: onze Noordzee, de Oosterschelde, onze steengroeves en al het leven dat daar te vinden is. Want hoe meer mensen die wereld leren kennen, hoe groter volgens mij de kans dat ze er ook zorg voor willen dragen. Dat kan beginnen bij heel eenvoudige dingen, zoals bewuster omgaan met afval en nadenken over onze impact op het water en het leven daarin.

Dus als ik de bezoekers van Duikvaker één ding mag meegeven: hou die passie niet alleen binnen de duikwereld. Deel ze. Toon waarom jij zo graag duikt, neem mensen mee in die onderwaterwereld en maak anderen nieuwsgierig. Hopelijk werkt die liefde aanstekelijk en krijgen we steeds meer mensen mee in het duikverhaal én in het beschermen van de wereld waarin we zo graag duiken."

Waar staat het platform van Maxime Schaek over vijf jaar?

"Als ik echt luidop mag dromen, hoop ik vooral dat ik over vijf jaar nog veel meer tijd aan duiken en contentcreatie kan besteden. Ik denk niet dat ik het onderwijs ooit helemaal zou willen loslaten, want lesgeven is óók een passie van mij. Maar ik hoop wel dat duiken tegen dan nog veel centraler in mijn leven staat dan nu al het geval is.
Mijn echte wilde droom? Ik heb altijd gezegd dat ik ooit naar het buitenland wil verhuizen en daar een eigen duikschool of duikcentrum wil beginnen. Iedere dag de zee op, iedere dag in of rond het water bezig zijn… Dat klinkt voor mij fantastisch. Ik besef heel goed dat ik waarschijnlijk een behoorlijk geromantiseerd beeld heb van wat het betekent om effectief een duikcentrum te runnen. Maar hé, je mag dromen.

Los daarvan hoop ik vooral dat ik kan blijven doen waar ik nu mee begonnen ben, maar dan op een veel grotere schaal: de wereld rondreizen, zoveel mogelijk bijzondere duikplaatsen ontdekken, ze documenteren en de verhalen erachter vertellen. Ik wil eigenlijk overal geweest zijn. Er duiken, ervaren wat een plek bijzonder maakt en dat vervolgens via mijn video's doorgeven aan anderen.

Een mooie volgende stap daarin is mijn samenwerking met KILROY, waarmee we een eerste gezamenlijke duikreis gaan organiseren. Dat soort projecten zou ik in de toekomst heel graag verder uitbouwen: samen met andere duikers nieuwe plekken ontdekken en tegelijk de duikwereld toegankelijker en zichtbaarder maken.
Maar uiteindelijk hoop ik vooral dat het platform over vijf jaar nog steeds doet waar ik het vandaag voor begonnen ben: mensen zin geven om het avontuur op te zoeken. Als ik jonge mensen kan laten denken “shit, dat wil ik ook eens proberen”, hen effectief de stap naar hun eerste duik zie zetten en ondertussen zelf de wereld mag blijven ontdekken, dan zou ik daar heel gelukkig mee zijn."

Komt er na het Belgische project ook een compleet Nederlands avontuur?

"Absoluut! Ik ben ondertussen zelfs al begonnen met enkele Nederlandse duikplaatsen in beeld te brengen. Alleen is Nederland natuurlijk nog een ander verhaal dan België: er zijn ontzettend veel duikplaatsen. Dus waar ik mezelf voor België de uitdaging heb gegeven om alle duikplaatsen binnen één jaar te bezoeken, zal ik mezelf voor Nederland waarschijnlijk iets meer tijd moeten gunnen.

Maar het doel blijft hetzelfde. Ik wil ook de Nederlandse duikplaatsen zoveel mogelijk ontdekken, documenteren en in beeld brengen. Nederland heeft een enorm gevarieerd duikaanbod en ik denk dat daar nog ontzettend veel verhalen te vertellen zijn.

Het wordt dus geen project van één jaar, maar het staat absoluut op de planning. Eigenlijk stopt het voor mij ook niet echt bij de landsgrens. Het Belgische project is het begin, Nederland is al bezig en uiteindelijk wil ik gewoon zoveel mogelijk duikplaatsen ontdekken en laten zien wat er onder de oppervlakte te vinden is. 
Dus ja: Nederland, jullie zijn gewaarschuwd. Ik kom eraan."

LINK NAAR INSTAGRAM VIDEOS VAN DUIKLOCATIES:
https://www.instagram.com/p/Daf-asNOkzc/
https://www.instagram.com/p/DaV6NCDuwJl/
https://www.instagram.com/p/DWeP-8tDTDf/
https://www.instagram.com/p/DVrLXADDvR7/
https://www.instagram.com/p/DVdrWLlCK55/