24-7 zoeken en bergen door Recovery Divers

Terwijl de meeste duikers hun vinnen aantrekken voor kleurrijk koraal of een ontspannen blik op het onderwaterleven, kiest Jochem Lub voor het avontuur in het onbekende. Als oprichter van Recovery Divers springt hij samen met zijn team het Nederlandse binnenwater in. Hun missie? Verloren voorwerpen opsporen in wateren met letterlijk nul zicht. Wat begon met een simpele Nokia, is inmiddels uitgegroeid tot een professionele stichting die 24/7 klaarstaat om tastbare herinneringen en cruciale bewijsstukken te bergen.

Jochem, de meeste duikers springen het water in voor hun ontspanning, mooie koraalriffen of het onderwaterleven. Jij duikt vaak in Nederlands binnenwater met nul zicht om andermans spullen te zoeken. Waar is voor jou de liefde voor dit specifieke bergingsduiken ontstaan? 
“Die liefde begon verrassend vroeg, al in 1996. Ik was nog jong toen ik de vraag kreeg of ik een gevallen Nokia uit het water kon vissen voor mijn oom. Ik had zoiets nog nooit gedaan, maar dacht meteen: dit moet lukken. Die allereerste duik in water waarin je werkelijk geen hand voor ogen ziet, bleek het startpunt van iets veel groters. Zodra ik die telefoon boven water kreeg en de pure opluchting op zijn gezicht zag, gebeurde er iets met me. Ik merkte hoe bijzonder het is om iemand iets terug te geven dat grote waarde heeft - en dan met name emotionele waarde. Die glimlach, het moment waarop iemand een voorwerp terugkrijgt waarvan ze dachten dat het voorgoed verloren was, is precies de reden waarom ik ermee begon. Het is nog altijd de motor achter ons hele team. Het gaat ons niet om de perfecte omstandigheden of het mooie zicht, maar om de mensen die we mogen helpen. Dat maakt elke duik de moeite waard.”

Je werkt in het dagelijks leven als beroepsduiker. Hoe schakel je om als er plotseling een spoedoproep binnenkomt en je een uur later in een gracht of een kanaal ligt? 
“Die professionele achtergrond helpt enorm om direct in de juiste focus te schieten. Buiten de spoedklussen van de stichting om, ben ik geregeld onder water te vinden voor commerciële opdrachten. We controleren kades, reinigen grote aquaria, voeren technische inspecties uit en leveren diverse onderhoudsservices onder de waterspiegel. De discipline en de veiligheidsprocedures die bij dit professionele werk horen, neem ik direct mee zodra de telefoon van Recovery Divers gaat.”

Recovery Divers begon in 1996 met het opduiken van die ene mobiele telefoon. Inmiddels zijn jullie uitgegroeid tot een hecht team van vrijwilligers. Wat maakt jullie teamgeest zo sterk dat jullie 24/7 paraat staan? En kun je ons wat cijfers geven over jullie successen? 
“We zijn inderdaad heel klein begonnen. Jarenlang doken we hooguit een paar keer per jaar als vriendendienst voor verloren sleutels, telefoons of andere persoonlijke spullen. Vier jaar geleden veranderde alles door een stroomversnelling aan publiciteit. We deden toen een reeks bijzondere vondsten, waaronder de telefoon van de destijds 14-jarige Esmee. Dat toestel bleek later een cruciale rol te spelen in de strafzaak rond haar overlijden. Ineens wist heel Nederland wie we waren en wat we konden. Die enorme groei heeft ons team niet alleen groter, maar vooral ook veel hechter gemaakt. Onze teamgeest komt voort uit een simpele, gedeelde drijfveer: we willen puur en alleen mensen helpen. We doen dit volledig vrijwillig, dag en nacht. Ieder teamlid weet wat voor impact het heeft als je iemand zijn verloren bezit terugbezorgt. Die dankbaarheid bindt ons. Als je naar de statistieken van dit jaar (2026) kijkt, zie je die enorme inzet direct terug. We maken inmiddels zo‘n 1500 duiken per jaar voor de stichting. Daarbij behalen we een bizar hoog succespercentage van maar liefst 98,6%. Vrijwel alles wat we zoeken, halen we ook daadwerkelijk naar boven. Het spectrum is enorm breed: van smartphones en kostbare sieraden tot buitenboordmotoren en zelfs verloren urnen. Het begon ooit met één telefoon, maar nu staat er een professioneel paraat team dat gelooft dat elk gevonden object een uniek verhaal terugbrengt.” 

Wat in 1996 begon met een telefoon, is inmiddels dagelijkse kost. Duiken jullie nog altijd wekelijks telefoons op, of zijn de objecten door de jaren heen sterk veranderd? 
“De basis van telefoons en sleutels blijft een constante factor, maar de aard van de aanvragen is wel sterk verbreed. Mensen en bedrijven weten ons tegenwoordig te vinden voor veel verschillende uitdagingen. Denk aan het bergen van grotere objecten, het verleggen van boeien of het reinigen van scheepsrompen. Ook worden we regelmatig met spoed opgeroepen door de pleziervaart om verstrikte touwen of netten uit schroeven te snijden. Geen klus is hetzelfde.”

Je gaf al aan dat het opduiken van de telefoon in de Leidse strafzaak je meest impactvolle duik was. Hoe ga je er als duiker mee om als je weet dat wat jij op de tast vindt, een cruciale rol speelt in het rechtssysteem of in iemands leven? 
“Je zou inderdaad verwachten dat de druk in zo‘n situatie loodzwaar is. Het geheim is dat we die maatschappelijke druk heel bewust buiten ons hoofd proberen te houden zodra we de duikset opzetten. Onder water heb je je handen al meer dan vol aan de elementen: de kou, stroming, de absolute duisternis door nul zicht, je oriëntatie en de constante communicatie met de kant. Als je op de bodem ook nog gaat nadenken over de zwaarte van een strafzaak, maak je het werk voor jezelf onmogelijk. We stappen daarom altijd volledig neutraal het water in. Zonder verwachtingen, zonder aannames en absoluut zonder tijdsdruk. Een duik die er op papier gemakkelijk uitziet, kan zomaar uren duren. Omgekeerd kan een schijnbaar onmogelijke zoektocht binnen een paar minuten zijn afgerond. Als je je onder water laat leiden door emoties of resultaatgerichtheid, ontstaat er frustratie. En frustratie is onder de waterspiegel simpelweg levensgevaarlijk. Het leidt tot fouten, en in ons vak kunnen we ons geen enkele fout permitteren. De emotionele impact van zo’n vermissings- of misdaadzaak komt pas achteraf. Tijdens het duiken naar die bewuste telefoon in Leiden was het voor ons ‘gewoon‘ een zoekactie volgens het protocol. Pas toen we weer boven water stonden en de rapportages volgden, drong het besef door hoe monumentaal die vondst was. Onder water zijn we gefocuste duikers. Boven water voelen we pas de menselijke verantwoordelijkheid. Dat is de enige manier waarop we het veilig houden voor onszelf én voor de mensen die we helpen.”

Werkt een smartphone eigenlijk nog nadat hij dagen- of wekenlang op de bodem heeft gelegen? 
“Moderne telefoons kunnen gelukkig verrassend veel hebben. De huidige generatie smartphones - zoals de iPhones vanaf de X-serie en de Samsung-toestellen vanaf de S21 - beschikken over een uitstekende waterdichtheidscertificering. Ze overleven het vaak prima op de bodem. Ons absolute record staat inmiddels op een telefoon die maar liefst 14 maanden op vier meter diepte had gelegen. We vonden hem puur toevallig tijdens een heel andere zoekactie. Na een intensieve droogprocedure met silicagel startte het toestel feilloos op en werkte alles naar behoren. Toch valt of staat de overlevingskans met wat de eigenaar doet op het moment dat wij het object overhandigen. Eén verkeerde reflex boven water kan het toestel alsnog definitief vernietigen.”

Onlangs rukten jullie met spoed uit voor ene Ronald. Hij was in het Haagse water zijn kostbare handprothese ter waarde van € 15.000 verloren. Wat ging er door je heen toen je déze specifieke melding op je telefoon zag binnenkomen? 
“Ronald belde ons volledig in paniek op. Hij had ons nummer gekregen via de brandweer van Den Haag, die vaker hulpvragen naar ons doorspeelt. Bij zo’n unieke en urgente aanvraag is het team meteen in paraatheid: wie is er nu beschikbaar en hoe snel kunnen we ter plaatse zijn? We zijn meteen gaan schuiven met onze persoonlijke agenda‘s en zakelijke afspraken om hier zo snel mogelijk gehoor aan te geven. Amper een uur na de noodoproep stond ons duikteam in Den Haag al volledig omgekleed klaar aan de waterkant.”

Het water aan de Haagse Soestdijksekade staat niet bepaald bekend als kraakhelder. Hoe voelt het moment dat je daar op de tast over de bodem kruipt en ineens een menselijke handprothese vastgrijpt? Schrik je daar stiekem toch nog van? 
“Nee, schrikken doen we eigenlijk niet. We weten vooraf heel nauwkeurig waar we naar duiken, dus je bent er mentaal volledig op ingesteld en alert. Op het moment dat je in die duisternis ineens een hand vastgrijpt, denk je maar één ding: Yes, we hebben hem! Weer iemand kunnen helpen. Dat geeft een enorme kick. Ik meldde de vondst direct via de intercom aan onze Duikploegleider (DPL) aan de oppervlakte. Die maakte aan de kant spontaan een klein sprongetje van vreugde. Dit is natuurlijk wel even iets heel anders dan de zoveelste iPhone van een toerist uit een Amsterdamse gracht vissen!”  

Je noemde deze bergingsactie een herinnering die direct in je persoonlijke top drie belandde. Wat deed de ontlading en de emotionele reactie van Ronald met jou persoonlijk toen je met zijn prothese boven water kwam? 
“Bij Ronald zagen we direct een intense mix van pure opluchting, blijdschap en diepe emotie. De beste man had al een ontzettend zware tijd achter de rug. Toen hij zijn handprothese weer terugzag, zag je de totale ontlading; de tranen stonden in zijn ogen. Als je dat van zo dichtbij meemaakt, staan de haren op je armen recht overeind. Dan krijgen wij als duikers zelf ook gegarandeerd kippenvel.”

Heel bijzonder: voor het opduiken van Ronalds kostbare prothese werd er géén cent gefactureerd, omdat jullie daar een speciaal ‘potje‘ voor hebben binnen de stichting. Hoe beslissen jullie wanneer een actie volledig kosteloos is, en hoe houden jullie dit financieel overeind? 
“Sommige duiken zijn bij ons simpelweg volledig kosteloos. Die beslissing maken we niet op basis van het type object dat op de bodem ligt, maar puur op basis van het menselijke verhaal erachter. We luisteren altijd heel goed naar de achtergrond van een melding. Zonder te diep in te gaan op de privacy van Ronald: hij had het financieel op dat moment erg zwaar. In zo‘n situatie willen we absoluut niet dat iemand moet kiezen tussen het terugkrijgen van zijn onmisbare prothese of het betalen van een duikrekening. In zulke schrijnende gevallen zetten we ons speciale noodpotje in. Dat potje bouwen we op dankzij alle reguliere duiken die we uitvoeren. Daarnaast hebben we onze commerciële beroepstak die de stichting regelmatig financieel sponsort. Zo blijft de stichting gezond en kunnen we blijven helpen waar de nood het hoogst is. Soms is het simpel: als iemand al genoeg zorgen aan zijn hoofd heeft, moet onze duik geen extra financiële last worden.”

Jullie hanteren een duidelijke ‘No Cure, No Pay‘-garantie: als jullie niks vinden, betaalt de eigenaar niks. Maar als jullie het voorwerp wél bergen, blijkt de duikploeg inschakelen vaak gedekt te worden door de verzekering. Hoe reageren verzekeraars doorgaans als jullie met een teruggevonden telefoon of scooter én een officiële rapportage op de proppen komen? 
“Verzekeraars reageren tegenwoordig opvallend positief wanneer we een object succesvol boven water brengen in combinatie met onze duikrapportage. Ze kennen Recovery Divers inmiddels door en door - niet alleen de grote algemene verzekeraars, maar ook de specialistische nautische partijen. Waar onze facturen vroeger standaard aan strenge controles werden onderworpen, zien we nu dat verzekeraars die administratieve stap vaak direct overslaan. Dat enorme vertrouwen hebben we opgebouwd door jarenlange, consistente resultaten en een volstrekt transparante werkwijze. Voor de gedupeerde maakt dat de administratieve afwikkeling een stuk makkelijker en sneller. Zodra wij het object overhandigen en onze rapportage digitaal aanleveren, kan de verzekeraar de schadeclaim vrijwel direct uitkeren. Geen discussies, geen extra bewijsstukken en geen onnodige vertraging. Het helpt dat onze ‚No Cure, No Pay‘-garantie naadloos aansluit bij hun bedrijfsvoering: geen resultaat betekent geen factuur, en bij een succesvolle berging is de schade vaak gewoon gedekt onder de polis. Kortom: verzekeraars weten dat het bij ons goed zit, en dat zorgt voor een snelle afhandeling voor de gedupeerde.”

‘Wie goed doet, wie goed ontmoet‘ is jouw persoonlijke motto. Krijg je dit duikerskarma ook daadwerkelijk terug in je werk of je privéleven? 
“Absoluut, al proberen we het nazorgcontact met eigenaren van opgedoken objecten naderhand wel tot een functioneel minimum te beperken omwille van de planning. Maar er staan hier regelmatig koeriers en bloemisten voor de deur om ons te bedanken. Laatst hielpen we Ingrid; zij was haar kostbare ring verloren tijdens een verblijf in België. Nadat we de ring succesvol hadden opgedoken, stond er een paar dagen later een enorme doos op de stoep boordevol Belgische delicatessen en lekkernijen. Dat is natuurlijk supermooi en ontzettend lief.”

Naast honderden telefoons, trouwringen en protheses: wat is het meest bizarre, grappige of onverklaarbare object dat je ooit van de bodem hebt opgedoken? 
“Een urn is tot nu toe wel de meest bizarre en unieke aanvraag die we hebben binnengekregen. En ja, ook die hebben we uiteindelijk succesvol gevonden! Wat bleek nou het verhaal? Na een hoogoplopende echtelijke ruzie gooide de nieuwe partner - die er naar eigen zeggen helemaal gek van werd dat ze constant met de overledene werd vergeleken - de urn zo de plomp in. Wij mochten vervolgens uitrukken om de as van de ex-partner weer veilig te stellen.”

In het weekend van 6 en 7 februari sta je als gastspreker op Duikvaker. Kun je alvast een klein tipje van de sluier oplichten? 
“Tijdens Duikvaker wil ik de bezoekers vooral het enorme, fundamentele verschil laten zien tussen recreatief sportduiken en professioneel beroepsduiken. Dat zijn wat ons betreft echt twee totaal verschillende werelden. Natuurlijk komen ze technisch gezien soms even samen; we ademen tot op bepaalde dieptes dezelfde lucht en veel materialen lijken optisch op elkaar. Maar de manier waarop we duiken, werken, navigeren en risico‘s inschatten is onvergelijkbaar. Dacht je dat je als sportduiker al heel veilig en gecontroleerd dook? Watch us! Bij het beroepsduiken leer je in feite alles af wat je tijdens je recreatieve duikopleidingen hebt geleerd. Wij duiken zonder buddy, met nul zicht, onder tijdsdruk en in situaties waar precisie en protocollen van levensbelang zijn. Onze uitrusting lijkt misschien op die van een gemiddelde sportduiker, maar de service- en onderhoudscycli zijn door het zware gebruik vele malen intensiever. Alles moet tegen een stootje kunnen, elk vitaal systeem moet volledig redundant zijn uitgevoerd, en alles moet feilloos blijven functioneren in omstandigheden waar een recreatieve duiker nog geen teen in het water zou steken. Ik wil laten zien dat een telefoon of prothese opduiken veel meer inhoudt dan puur ‘een fles op je rug gespen en het water in springen‘. Het is een vak. Een discipline. Een specialistische wereld waar je niet zomaar ongetraind in stapt. Daarom is één boodschap tijdens mijn presentatie extra belangrijk: don‘t try this at home. Ga absoluut niet zelf op eigen initiatief in troebel water zoeken. De Arbeidsinspectie kijkt namelijk nauwlettend mee - ook digitaal. We willen mensen inspireren en een uniek kijkje achter de schermen geven, maar absoluut niet aanmoedigen tot levensgevaarlijke imitaties. Wat ik hoop dat de bezoekers mee naar huis nemen? Een diep respect voor het bergingsvak, scherp inzicht in de toegepaste techniek, en een geheel nieuwe waardering voor wat deze tak van sport én beroepsduiken écht inhoudt.

Informatie Recovery Divers

Stichting Recovery Divers is een gespecialiseerd team van gecertificeerde beroepsduikers dat dag en nacht paraat staat om verloren objecten in heel Nederland op te sporen en te bergen. Zonder commercieel oogmerk en op vrijwillige basis trotseren zij regelmatig koud en donker water om persoonlijke eigendommen terug te brengen naar de rechtmatige eigenaar, zoals smartphones, kostbare trouwringen en gezonken buitenboordmotoren. Zelfs diep in de modderbodem weten zij tastbare herinneringen te lokaliseren, waarmee zij wanhoop omzetten in opluchting. recoverydivers.nl